School met den Bijbel

CDA, Christen Unie en PvdA zijn van mening dat het godsdienstonderwijs weer terug moet keren op de openbare scholen. Zij zullen de regering vragen hiertoe in de komende kabinetsperiode 10 miljoen euro vrij te maken.

Margot Kranenveldt (PvdA) en Jan Jacob van Dijke (CDA), altijd met de vinger aan de pols van de samenleving, hebben namelijk signalen opgevangen dat veel ouders met een religieuze levensbeschouwing hieraan behoefte zouden hebben. Een behoefte waarin het nimmer zelfbaatzuchtige CDA graag wil voorzien. Dat er ook ouders zijn die hun kinderen naar een openbare school sturen omdat ze hen juist willen vrijwaren van catechismus en hadith doet voor CDA, CU en PvdA kennelijk niet ter zake. Kinderzieltjes dienen gered te worden.

Zelf zou ik denken dat wanneer je als ouder belang hecht aan een religieuze opvoeding je je kinderen naar een artikel 23 school stuurt. Een Islamitische school, of een school met den Bijbel. En mochten deze te ver uit de route liggen (of je bent gewoonweg te belazerd om naar het volgende dorp te rijden), dan is daar altijd nog de dorpskerk voor bijbelles of de buurtmoskee voor koranonderricht.

Maar kennelijk gaat dit de ouders die nu het signaal afgeven iets te ver, liever zien ze dat er op hun openbare school ‘iets aan gedaan wordt’. Je weet maar nooit waar het goed voor is. Blaise Pascal indachtig redeneren zij: "als je niet gelooft en Hij is er wel, dan kom je in de hel. Is Hij er niet en geloofde je wel, dan was het lood om oud ijzer en verlies je niks". En bij dit soort uitgesproken standpunten ruiken de zendelingen van het CDA en de Christen Unie natuurlijk hun kans; waar twijfel, daar bekering.

Waar deze zeloten echter keer op keer aan voorbijgaan is het feit dat er ook mensen zijn die zélf hun verantwoordelijkheid durven nemen. Mensen die geen god nodig hebben om rechtvaardig te leven. Mensen die voldoende moreel besef hebben om hun kinderen op te voeden zonder hemel of hel op de achterhand. Maar hun mening telt niet. Atheïsten zijn geen volwaardige mensen en dienen ongevraagd 'geholpen' te worden bij het opvoeden van hun kinderen.

En als God eenmaal zijn zompige poten in het klaslokaal van de 4 tot 12-jarigen heeft gezet, wat dan? Dan zal Hij verbolgen zijn als juf vertelt dat de dino's al miljoenen jaren geleden zijn uitgestorven. Dan zal Hij zich roeren als ter sprake komt dat mens en aap een gemeenschappelijke voorouder hebben. Dan zal God's klassenvertegenwoordiger opstaan en zeggen: "is het niet beter als we de kinderen hier pas mee confronteren als ze op de middelbare school zitten, dan kunnen ze zelf uitmaken wat ze willen geloven"?

"Breng mij een knaap van zeven en ik geef hem als priester terug" zegt de Jezuïet. Het is een evolutionair gegeven dat kinderen In de leeftijd van 4 tot 12 zeer ontvankelijk zijn voor antwoorden op vragen over 'hoe de wereld in elkaar zit'. Dit is de leeftijd waarop de vroege mens kennis moest opdoen over groepsverbanden, de groepscultuur en zijn of haar plaats hierin. Wat kinderen in deze leeftijd aan visies opdoen, dragen ze levenslang met zich mee. Ze zullen veel moeite moeten doen, en bovenal kennis moeten vergaren om zo'n beeld later weer van zich af te schudden. De meesten doen deze kennis echter niet meer op.

Vier tot twaalf is ook de leeftijd waarop het kind aangewezen autoriteiten respecteert en volgt. Als mama zegt "niet bij de krokodillen komen" dan doe je dat niet, het verhoogt je kans op nageslacht. Als de godsdienstleraar zegt "Jezus werd uit een maagd geboren" dan stel je geen vragen.

Kinderen in deze leeftijd zouden verre gehouden moeten worden van welke godsdienstige doctrine dan ook. Scholen zouden zich moeten beperken tot het verstrekken van objectieve informatie, en al helemaal de openbare scholen waar weldenkende ouders hun kroost veilig wanen. We leren de kinderen toch ook niet meer dat de zon om de aarde draait of dat God het laat regenen via een luikje achter de sterren? Laten we dan ook eens ophouden ze te indoctrineren met bizarre wijsheden uit datzelfde boek.

Met 10 miljoen euro kan de waarachtig gelovige tienduizenden onschuldige kinderzielen voor het leven tekenen. Ik wil mijn kinderen hiertegen beschermen door ze neutraal, openbaar onderwijs te laten volgen. Religie is een zaak voor boven de achttien, kinderen dienen hiervan gevrijwaard te blijven.

Respect voor u en mij

Sinds een paar dagen is Nederland een uitkeringsinstantie rijker. Ditmaal geen financiële bijstandsinstelling of voedselbank, maar een organisatie die gaat toezien op een eerlijke verdeling van respect. 'Respect voor u en mij' is het doel en tevens de naam van de stichting die hier namens een twintigtal moslimorganisaties mee aan de slag gaat. Van een eerlijke verdeling van deze 'social commodity' is in Nederland namelijk geen sprake, zo was de organisaties gebleken. Tijd dus de handen ineen te slaan.

Omdat ik zelf ben opgegroeid met het idee dat respect iets is dat je moet verdienen, was mij niet meteen duidelijk hoe een comité hierin zou kunnen voorzien. Gelukkig schoten Pauw en Witteman te hulp door binnen 24 uur na oprichting, woordvoerder Waiel Alkhateeb in hun programma uit te nodigen voor een toelichting.

"Wij hebben in Nederland al een serie aan beledigingen tegen de Islam gezien" begon Alkhateeb zijn antwoord op Witteman's vraag waarom er een nieuw comité opgericht moest worden; "beledigingen uit de politiek en door mensen met invloed in de maatschappij". Tot zover was er voor Alkhateeb kennelijk geen nieuws, "totdat er deze week een zogenaamd kunstwerk getoond zou gaan worden dat zeer beledigend is voor moslims". Hierbij doelde hij op het voornemen van het Haags Gemeentemuseum foto's van de Iraanse kunstenares Sooreh Hera in een tijdelijke expositie op te nemen.

De foto's van Hera vormen een serie waarin zij de moeilijke positie van homosexuelen binnen de Islam belicht, en deze foto's waren Alkatheeb c.s. in het verkeerde keelgat geschoten. Na alle eerdere beledigingen was dit de spreekwoordelijke laatste druppel geweest die de organisaties had doen besluiten "dat er nu mensen moeten opstaan die moeten zeggen dat wij met respect met elkaar moeten omgaan". En toen begreep ik het.

Zeker toen 'respect voor u en mij' aangaf te onderzoeken welke juridische mogelijkheden er zijn om uitingen die voor moslims beledigend zijn, te laten verbieden. Dit hele comité heeft niets met respect te maken, niet voor u en niet voor mij. Doel van het comité is (de zoveelste poging om) in Nederland het vrije woord en de vrije expressie aan banden te leggen met een beroep op het volstrekt overbodige artikel 6, de vrijheid van godsdienst.

Waarom wil het er bij Waiel Alkhateeb niet in dat Nederland een seculiere samenleving is waar de maatschappij niet wordt ingericht conform de ideeën van welke godsdienst dan ook? Iedereen heeft hier het recht om zijn of haar godsdienst te belijden, alleen of in gemeenschap met anderen, maar niemand heeft het recht zijn zelote ideeën op de dringen aan de maatschappij door te eisen dat politici zwijgen of dat kunst wordt verwijderd.

Het stellen van vragen, het zoeken van antwoorden, het doorbreken van taboes en het bekritiseren van ingesleten denkpatronen hebben de Westerse democratieën gemaakt tot wat ze nu zijn. Vrij, onderzoekend en welvarend. Hadden wij onze kritikasters de mond gesnoerd zoals de Islam dat in de Arabische wereld sinds Averroës heeft gedaan, dan zou ook Europa nog in de twaalfde eeuw leven. Dan had Alkhateeb nu in een donkere kerker gezeten of was opgehangen buiten de stadspoorten, als afschrikwekkend voorbeeld voor een ieder die het zou wagen respect voor een andere God dan ‘de onze’ te tonen.

Het Islamistische Saoedi-Arabië kom ik niet in met een bijbel in m'n koffer. Een Christen mag er niet openlijk zijn geloof belijden en het bouwen van een kerk is de grootst denkbare belediging van Allah; steniging! Respect mijnheer Alkhateeb? Respect en Islam gaan niet samen. Ten eerste is het semantisch gezien onmogelijk respect te hebben voor een ideologie, respect heeft men voor mensen. "Ontzag uit eerbied of angst" is wat ik in de van Dale onder het lemma respect vind. Ten tweede is er in geen enkel geschiedenisboekje een voorbeeld te vinden waar de Islam(iet) andersdenkenden het respect betoont zoals ‘respect voor u en mij’ dat nu van Nederland eist.

Ontzag uit eerbied of angst. Ik denk dat het duidelijk is welke weg gevolgd wordt. Angst je mond open te doen, angst voor bedreiging, angst je voor de rechter te moeten verantwoorden tegenover een organisatie die over onbeperkte financiële middelen kan beschikken. Dit is het respect waar de Spaanse inquisitie in grossierde en dat volgens dit comité weer geïnstitutionaliseerd moet worden in het moderne, seculiere Europa. Dit is het respect dat minister Vogelaar consequent verwart met de spreekwoordelijke ‘tolerantie’ uit voorbije eeuwen.

Deze tolerantie echter, betrof immigranten die zélf op de vlucht waren voor intolerante ideologieën. Sefardische Joden als Baruch de Spinoza die het Iberisch schiereiland moesten ontvluchten, Hugenoten (waaronder mijn voorouders) die in Frankrijk de dood riskeerden. Ze kwamen hier vanwege de vrijheid en tolerantie jegens andersdenkenden. Ze kwamen hier niet om de Provincieën te onderwerpen aan hun ideeën, ze eisten niet dat de Rembrandts van de muur gehaald werden. Ze kwamen hier om hún bijdrage te mogen leveren aan een maatschappij en een samenleving waarvoor ze respect hadden.

Het respect waarover ‘respect voor u en mij’ spreekt is hier precies het tegenovergestelde van. Het is een uiting van diepe minachting voor de normen en waarden van een land waarvoor hun ouders gekozen hebben. Een land waar miljoenen vóór hen voor gekozen hebben, maar waaraan men kennelijk geen bijdrage wil leveren anders dan onder strikte (middeleeuwse) voorwaarden.

Ik hoop van harte dat al die Nederlanders die het beste met de individuele moslim op hebben en die daadwerkelijk willen dat deze mensen zichzelf een plaats verwerven in de maatschappij, de schellen van de ogen vallen. Dat zij inzien dat er een levensgroot verschil bestaat tussen respect voor een individu en respect voor intolerantie en onvrijheid. Het initiatief van dit comité om kunst te gaan verbieden is in ieder geval een stap op de goede weg, dit was zelfs Pauw en Witteman een brug te ver.

Cargo Cults

Cargo cults is de verzamelnaam voor het type voorvaderverering waarbij de oorsprong is terug te voeren op een ontmoeting tussen (de voorouders van) de gelovigen en vertegenwoordigers van een technologisch hoogontwikkelde (vaak Westerse) samenleving. Deze ontmoetingen zijn in de regel goed gedocumenteerd alsook de religie die hieruit in de decennia erna ontstond. Tegenwoordig vormen ze een bron van informatie voor antropologen en een bron van vermaak en zendingsdrang voor gelovigen.

De voorvaderen hebben gesproken
Het gebeurde in die dagen dat Eden in staat van oorlog verkeerde. Niet Eden was in oorlog, maar de oorlog was in Eden. De voorvaderen die eeuwenlang waren geëerd, verzorgd en het dagelijks leven hadden bepaald, waren verdwenen. Ze waren verdreven door de machtige voorouders van deze onbekende stam die vanuit de lucht en van over zee naar het eiland was gekomen. De macht van hun voorouders reikte zo ver dat zij haar kinderen vleugels hadden geschonken en geluid dat doodde. De bewoners van Eden beseften dat ze uitverkoren waren.

De ‘mannen zonder kleur’ droegen kleding die niet van dieren was gemaakt en ook niet van planten. Hun kleding werd door de voorvaderen zelf vervaardigd en zij lieten deze neerdalen vanuit de hemel op de aarde, evenals het voedsel en alle materialen die de stam nodig had. Het kwam naar de aarde bungelend onder hemelse bladeren.

John was de machtigste onder de mannen. Hem was het gegeven direct met de voorvaderen te communiceren. Als John zijn rituele hoofddeksel opzette en de Woorden sprak in de stok-die-de -hemel-wees, dan arriveerde enkele dagen later al hetgeen waarvoor hij gebeden had. De voorvaderen waren zo machtig en goedgezind dat de witte mannen nooit hoefden te werken of te jagen. Zij onderhielden slechts de open plekken in het woud en op de stranden waar de goederen werden afgeleverd. Het grootste deel van hun tijd spendeerden de gezegenden in hun tempels, die gemaakt waren van hetzelfde goddelijke materiaal als hun kleding, en hielden zich bezig met het uitvoeren van rituele handelingen.

Nu echter waren de mannen weg. Ze waren door de voorouders teruggeroepen en vertrokken, inclusief John-die-met-de-doden-sprak. Maar de stamoudste, die veelvuldig met de Boodschapper was verbleven, had de rituelen van Hem geleerd en deze op zijn beurt weer overdragen op zijn kinderen en zij op hun kinderen. Zij hadden de voorwerpen nagemaakt die de mannen hadden gebruikt om met de voorvaderen te communiceren en eens, eens zouden de voorvaderen ook voor hen eten en kleding vanuit de hemel laten neerdalen, zoveel was zeker.

Achterlijke inboorlingen
Hoe primitief kun je zijn? Hoe kun je denken dat mensen met hun voorouders kunnen spreken, het idee alleen al. We weten toch allemaal dat onze voorouders in de hemel zijn, in het Koninkrijk van de Heer waarvan wij allen ooit deel hopen uit te maken?

De enige manier om met Hem in contact te komen is door het geheim van de Eucharistie, de transsubstantiatie waarbij hostie en wijn veranderen in het lichaam en het bloed van de Heer onze God. Zo is dit aan onze voorvaderen ge-openbaard en dit is de Waarheid, want aldus sprak de Heer onze God.

Jaap