De juiste keuzes

AVRO-oprichter Vogt (links) naast Han Hollander, verslaggever van het eerste uur

4 en 5 mei. De dagen waarop wij herdenken dat we allemaal in het verzet hebben gezeten. Of hadden kunnen zitten. Maar zeker zouden zitten als de situatie zich vandaag de dag ook maar enigszins in die richting zou ontwikkelen. Want het onderscheid te kunnen maken tussen Goed en Kwaad, dat zit ons in de genen. Nooit meer fascisme en ‘die tyranny verdrijven die my mijn hert doorwondt’.

Vanachter de rug van onze hand fluisteren we elkaar toe dat “wat die Wilders zegt…dat lijkt wel heel erg op wat er in de jaren dertig gebeurde…”. Want toen zagen we dat al, dat was niet goed wat er in Duitsland gebeurde. Dát onderscheid te kunnen maken, dat zit ons in de genen. Ook nu nog. We kiezen de goede kant, we kiezen met ons verwonde hert.

Een berichtje in DePers vandaag. Over Han Hollander. Hollander werkte in de jaren voor de oorlog als radioverslaggever bij de AVRO. Met zijn aanstekelijk enthousiasme hield hij de luisteraars aan het toestel gekluisterd en wist van een potje voetbal een nationaal spektakel te maken.

DePers: “Op een receptie ter ere van Hollander in 1938 zei schaakwereldkampioen Max Euwe dat men na een voetbalwedstrijd, en vooral na een wedstrijd die Nederland had gewonnen, ‘de neiging had om de heer Hollander op de schouders te nemen en hem zo van het veld te dragen.’

Twee jaar later, in mei 1940, werd Hollander door Vogt ontslagen, samen met de andere joodse werknemers van de AVRO. Het was maar zes dagen na de capitulatie en lang voor de Duitse maatregelen tegen de joden. Vogt was geen antisemiet. Hij wilde er alleen voor zorgen niets te doen wat de Duitsers zou kunnen irriteren. “

4 en 5 mei. De dagen waarop wij herdenken dat we allemaal in het verzet zouden hebben gezeten, dat zit ons in de genen, het maken van de juiste keuzes.

Dhimmi Air

Lisa Ashton, stewardess voor British Midland (BMI), gooide in 2007 de knuppel in het hoederhok. Ze wilde zich in Saoedi-Arabië niet langer laten vernederen door haar eigen werkgever. BMI verplicht haar vrouwelijke personeelsleden namelijk om, ongeacht hun rang, in islamitische landen áchter hun mannelijke collega’s te blijven lopen. Bovendien worden zij in die landen geacht zich buiten het vliegtuig met een abaya te bedekken. Lisa verdomde het en werd deze week ontslagen.

“It’s outrageous. I’m a proud Englishwoman and I don’t want these restrictions placed on myself.” Terecht, en dat staat helemaal los van wie Lisa is en wat haar motiveerde. De richtlijn in kwestie is in z’n geheel door BMI verzonnen; geen enkel Arabisch land heeft BMI verzocht haar stewardessen te islamiseren. De richtlijn is, volgens een BMI-woordvoerder, ingegeven vanwege respect voor andere culturen.

Hetzelfde geldt ongetwijfeld voor de richtlijn (eveneens BMI) die het personeel verbiedt bijbels, kruisjes, St. Christoffelhangertjes en dierenknuffels mee te nemen op vluchten naar Saudi-Arabië. Het zou zomaar als belediging opgevat kunnen worden, en dat wil BMI niet. Ook Lisa’s vakbond vond het kennelijk de normaalste zaak van de wereld en waarschuwde: “that it was considered part of the uniform and she could face disciplinary action if she did not wear it” [de abaya].

Overigens is BMI niet de enige maatschappij met dit soort vrouwvijandige voorschriften. BMI heeft alleen de pech een ‘proud Englishwoman’ in dienst genomen te hebben en dat is iets dat je in tijden als deze beter niet doet. Want voor je het weet raak je je landingsrechten kwijt, of je export, of vliegt er wat in brand. En waarom? Het doet toch zeker geen pijn om een beetje beleefd te zijn?

Zo zat de rechter die Lisa’s ontslag bekrachtigde er ook in: "Een maatschappij mag personeelsleden regels van een andere cultuur opleggen. Dat vrouwen daar nadeel van ondervinden, is niet bewezen", oordeelde de rechter.

Waarom gaat dit soort logica nou nooit op als vrouwen ergens geen hoofddoek mogen dragen? Waarom oordeelt ‘een commissie gelijke behandeling’ dan nooit: “mevrouw, het is niet bewezen dat u daar last van hebt” (of van uw wel/niet burka, boerkini, gymles, inburgeringsklasje, kunstwerk, informatieloket, theaterstoel, zwemles, foto, enzoverder, enzovoort …)

Voorproefje Durban II

Nederland gaat maandag niet naar naar Genève zo liet Minister Verhagen zaterdagavond weten. De antiracismeconferentie (Durban II) heeft met de nu voorliggende slotverklaring wat hem betreft haar geloofwaardigheid verloren. De reactie op Nederlandse wijzigingsvoorstellen omschreef hij als ‘grimmig’.

“Een aantal landen die zelf nog heel wat te doen hebben op het gebied van mensenrechten, misbruikt de top om religie boven de rechten van de mens te stellen en de vrijheid van meningsuiting onnodig in te perken, discriminatie op grond van seksuele geaardheid te negeren, en impliciet Israël als enige land in de beklaagdenbank te zetten”. Aldus de Minister.

Dit tot groot verdriet van o.a. Harry van Bommel (die desondanks wél gaat) en beroepsactivist René Danen die sprak van een gemiste kans om antiracisme te bestrijden [sic]. Maar niet getreurd heren, de spreker in bovenstaande video licht alvast een tipje van de sluier op. De man was één van de sprekers op het congres “imams en rabbi’s voor vrede” en is met enige regelmaat voorganger in het vrijdaggebed op Al-Aqsa TV. Een wijs man die U zeker en vast gaat ontmoeten daar in Genève.

Trimbaard weet ons te melden dat het pamflet ‘Elders of Zion’ (dat ongetwijfeld ook op deze conferentie weer te koop wordt aangeboden) geen leugen is maar een blauwdruk voor Joods imperialisme. En daarom: “Israel is a cancer that wants to rule the world”, “time will come when their children will be exterminated”. Prettige conferentie verder.