Samenleving metselen

Gevraagd naar zijn beeld van het Nederland anno 2011, antwoordt premier Balkenende in de Volkskrant van 23 februari: "een land dat bruist. Alles wat ruikt naar cynisme of negativisme daar heb ik helemaal niets mee. Kom op, dat helpt ons geen steek verder". De schouders eronder, samen werken, samen met God "elkaar respecteren, oog hebben voor elkaar". Dit ongeveer vat het Hour of Power samen dat Volkskrant verslaggevers Marc Peepercorn en Sheila Sitalsing met minister-president Jan Peter Balkenende hadden.

Als er één ding duidelijk wordt in het interview dan is het wel dat deze regering zich ten doel gesteld heeft onze samenleving te vormen. Uit geen van de antwoorden blijkt dat het kabinet daarnaast een visie zou hebben op zaken als wereldeconomie, de haperende nationale infrastructuur of de gevolgen van de wereldwijde islamisering. Alles komt zoals het komt, de wegen van de Heer zijn ondoorgrondelijk en zolang "jouw gedrag weerspiegelt wat je zou willen dat anderen zouden doen" kan het met de Nederlandse samenleving niet verkeerd gaan.

Maar dat is niet waarvoor een regering wordt aangesteld. Een regering wordt aangesteld om voor het individu die belangen te behartigen waarop het zelf geen greep heeft. Nationale en internationale coördinatie van zaken die een samenleving voorspoed en veiligheid garanderen. Een goede regering is de gedelegeerde van een samenleving en niet haar opvoeder.

Nederland heeft geen behoefte aan een belijdend lidmaat van de gereformeerde kerk die met geheven vingertje verkondigt dat een samenleving zonder geloof niet kan functioneren. Een lidmaat bij wie het "sprankelt" wanneer Shell en van Oord een projectje in Rusland mogen doen, maar die het niet als een nationaal verlies ziet wanneer bedrijven als Fokker, Daf, Hoogovens, KLM en ABN-AMRO in buitenlandse handen overgaan. Want, zegt Balkenende, "we moeten inzetten op het aantrekken van buitenlandse hoofdvestigingen", alsof de BV Nederland een lage-lonenland is.

Vergelijk deze visie met die van de Franse president Sarkozy. Toen Société Générale vorige maand in de problemen dreigde te komen was hij de eerste die zei dat "SG zal in Franse handen zou blijven". Toen Banque Indosuez omviel werd Credit Agricole verplicht het noodlijdende bedrijf te kopen. Maar toen de onderhandelingen tussen ING en ABN-AMRO vastliepen gaf onze premier niet thuis. Balkenende roemt "onze sterke rol in Europa" maar ziet niet in dat we voor dit zelfzuchtige Europa slechts een kip met gouden eieren zijn. Troepen, geld of regelgeving, Nederland loopt voorop.

Maar dat is niet de perceptie van onze premier. In zijn ogen is Nederland een fier en rechtschapen lidmaat van de Europese Unie en moeten we er samen voor waken dat het beeld van een respectvol, tolerant en fatsoenlijk Holland in het buitenland blijft bestaan. We moeten waken voor het gevaar dat altijd op de loer ligt. Na de moord op van Gogh in 2004 "vroeg het buitenland zich bezorgd af wat er in Nederland was gevaren. Toen hebben we stevige maatregelen moeten nemen, de economie moest versterkt en het financieringstekort aangepakt".

Van Gogh werd vermoord dus het financieringstekort moest omlaag? The Lord moves in mysterious ways zullen we maar zeggen. Daarom ook kon de wet op 'smadelijke godslastering' niet geschrapt worden, wat weten wij immers van God's wegen?

Na deze maatregelen "zag je Nederland ontspannen, genieten, weer lachen om zichzelf" zegt de premier. Maar we zijn er nog niet. Welliswaar heeft het kabinet "een visie kunnen ontvouwen: economische dynamiek, sociale samenhang", toch is het Kwaad nooit helemaal weg.

"Je merkt het in de discussie rondom een zekere film. In het buitenland bestaan zorgen. In Nederland ook". De anti-koranfilm van Wilders een zekere film noemen is typerend. Dit kabinet en deze premier zijn er als de dood voor te spreken over zaken waarvoor respect, fatsoen en tolerantie niet als adjectief kunnen dienen. Nederland mag leeggeroofd worden, Nederland mag onder de voet gelopen worden en aan achterlijkheid ten onder gaan, zolang we elkaar de andere wang blijven toekeren zorgt God ervoor dat alles goed komt.

Het interview in de Volkskrant toont nogmaals en in alle hevigheid de intrinsieke leegheid van dit kabinet. Visie en passie lijken alleen dan aanwezig wanneer een vertaalslag van God's woord naar de samenleving gemaakt kan worden. Alle beleid en iedere minister ademt de frisse blijheid van een Jehova's Getuige op zaterdagmorgen. En wee degene die kritische vragen stelt of de zaken al te direct benoemt, hij metselt niet mee aan een fatsoenlijke samenleving.

EU discrimineert RK-kerk

Harde taal in het katholiek nieuwsblad deze week naar aanleiding van een brief uit 'Brussel'. In de brief wordt gesteld dat kerkgenootschappen in Nederland al te gemakkelijk artikel 1 aan hun laars lappen door een appèl te doen op de vrijheid van godsdienst. "Het is de lijn van een ‘links fascisme’, dat greep tracht te krijgen op de privé-levens van de burgers" jammert het nieuwsblad.

".. dat greep tracht te krijgen op privé-levens". Nou moet je toch ophouden. De afgelopen twee millennia heeft de christelijke autoriteit middels een keur aan wereldlijke congsi's, middels geweld, onderdrukking en geestelijke chantage de "privé-levens van burgers in haar greep" gehad. En nu ineens zijn burgers het slachtoffer van geestelijk fascisme uit Brussel?

Waar RK-Nederland zich concreet druk over maakt is de EU-stelling dat homo's en vrouwen ook mensen zijn. Dat homo's en vrouwen dankzij het anti-discriminatie principe van artikel 1, een volwaardig onderdeel zijn van onze maatschappij. Brussel (gesouffleerd door D66) ergert zich aan het feit dat op bijzondere scholen homo's niet welkom zijn. Dat op diezelfde scholen gescheiden leerkrachten niet welkom zijn. Dat de SGP vrouwen ongeschikt acht voor bestuurlijke functies en dat de priesteropleiding nog steeds alleen voor mannen toegankelijk is.

Nu heb ik in de regel niet zo veel op met de draaikontende lafhazerij uit Brussel, want hoezo discrimineren de christenen wél maar de moslims niet? Het punt hier zit hem in de zeer uitgesproken reactie van het Katholiek Nieuwsblad. Men acht het namelijk een verworven recht dat de vrijheid van godsdienst (artikel 6) boven het non-discriminatieprincipe (artikel 1) gaat.

Het nieuwsblad zegt hierover: "In Nederland kunnen we bij het botsen van die twee naar de rechter stappen of een klacht indienen bij de Commissie Gelijke Behandeling. Rechter en Commissie bieden in hun uitspraken – tot nog toe – meestal voldoende ruimte voor religieuze vrijheid. Zou de D66-lijn het winnen, dan wordt vrijheid van godsdienst ondergeschikt aan niet discrimineren".

Ik herhaal: "dan wordt vrijheid van godsdienst ondergeschikt aan niet discrimineren". En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn geweest van die almachtige, alwetende, all-male chauvinist pig van een schepper.

Zou deze gruwel ooit bewaarheid worden dan voorziet de redacteur gewetensnood en burgerlijke ongehoorzaamheid. "Dan zullen we terugdenken aan de suggestie van Pim Fortuyn om artikel 1 van de Grondwet maar beter af te schaffen".

Geen paniek jongens, de oplossing ligt binnen handbereik. Europa is namelijk een vrijhaven voor geestelijke infantiliteit als je de weg maar weet. Er is een simpele manier om immuniteit te verwerven, om D66 kalt te stellen en tot in lengte van dage je paapse poupère met artikel 1 af te vegen. Voorstel: noem God niet langer God maar Allah, noem de vasten in het vervolg 'christelijke ramadan' en moeten jullie eens kijken wat er gebeurt.

semi-permeabele vrijheid

De grenslaag tussen de westerse en de islamitische cultuur heeft vreemde eigenschappen. Richting westerse cultuur kan ze opgerekt en overschreden worden zonder dat er repercussies volgen. Richting islamitische cultuur brengt iedere overschrijding heftige afweerreacties teweeg.

Van mijn middelbare-schoolbiologie herinner ik mij het begrip semi-permeabel, dat zoveel betekent als half-doorlatend. Stoffen kunnen er wel in maar niet uit. Dit beeld komt wonderwel overeen met de uitwisseling die plaatsvindt op het grensvlak van de Europese en Arabische cultuur. Islamitische ideeën worden welwillend ontvangen binnen de Europese cultuur, maar andersom leidt uitwisseling tot acute vergiftiging.

Job Cohen ziet de weigering van één van z'n ambtenaren om vrouwen een hand te geven als een teken van respect, terwijl diezelfde ambtenaar onze gelijkbehandeling van homo's het liefst met de dood bestraft ziet. In het Joods-Christelijke Europa staan duizenden moskeeën, in Saoedi-Arabië staat de gedáchte aan een kapel al gelijk aan blasfemie. Het regime in Iran vraagt de Nederlandse regering Wilders' film te verbieden en herintroduceert tegelijkertijd steniging als straf voor overspelige vrouwen.

De reden waarom in Nederland bijna niemand ziek wordt van deze ideeën-uitwisseling heeft te maken met de antibiotica die iedere inwoner met de paplepel krijgt ingegoten. Politieke correctheid (pc) heet het medicijn. Pc hecht zich, op aanwijzen van de geneesheren, aan de zwakkeren in de samenleving waardoor afweerreacties eenvoudig onderdrukt kunnen worden. Een welgeplaatste dosering 'empatische gevoelens' en alle kritische mist trekt op.

Maar de westerse wereld is verslaafd geraakt aan dit medicijn. Zozeer zelfs dat op dit moment, nu de kernwaarden van de democratische rechtsstaat onder vuur liggen, niemand in staat blijkt uit zijn lethargie te ontwaken en in te grijpen. Het semi-permeabel membraam staat wagenwijd open en de resterende anti-lichamen worden zowel door het eigen lichaam als door fremdkörper onschadelijk gemaakt.

De vrijheid van meningsuiting is op sterven na dood. Iedere kritiek op de Islam wordt gezien als een doelbewuste belediging van de zwaksten in onze samenleving. Wilders is een fascist, Sooreh Hera een provocateur, Ehsan Jami, Hirsi Ali en Afshin Ellian zijn afvalligen die er een sardonisch genoegen in scheppen hun eigen nest te bevuilen. Verlichting? Verlichtingsfundamentalisme zul je bedoelen, een belediging van onze tolerante historie. Of, zoals emeritus hoogleraar von der Dunk het zo treffend zei in het NRC van vrijdag "infantiele leuzen vormen geen democratisch recht". Indien gericht tegen de Islam is ons meest wezenlijke grondrecht plotseling gedegradeerd tot een infantiele leuze.

De tolerantie zelf, ooit het begrip waarmee de vrijheid die Erasmus en Descartes genoten werd aangeduid. Filosofen die zich verzetten tegen de autoriteit van de tradititie, die zich beijverden voor de humanistische waarden waarop het moderne Europa is gebouwd. In het Nederland van Terpstra en Balkenende staat tolerantie voor zwijgen, zwijgen wanneer je de traditionele autoriteit van de Islam kritisch bejegent. Zwijg je niet dan polariseer je de samenleving en ontneem je de 'misdeelden' hun laatste kans.

Ook de gesel van de sharia vindt haar weg in het pestulente Europa. In onze totaal verzwakte samenlevingen, waar de misdeelden niets dan tegenstand en droefenis op hun weg vonden, gunnen we ze nu de aansterkende kracht van hun eigen cultuur. De kracht van de sharia. Trots vertelt een Britse imam dat in islamitische wijken de traditionele sharia het Britse recht al min of meer heeft vervangen. In Duitsland, Zweden en Canada treffen we eenzelfde beeld. Zelfs de aartsbisschop van Canterbury ziet er de voordelen wel van in.

Maar maakt u zich vooral geen zorgen hoor, voegen deskundigen ons toe. Het gaat hier om familierecht, er worden heus geen handen afgehakt, hahaha de gedachte alleen al. Hoe ik deze gedeeltelijke invoering moet zien wordt niet duidelijk. Een Europese sharia ter grootte van de Donald Duck misschien? Nee, aannemelijker lijkt het dat de sharia niet in z'n geheel door het membraam heen kon. Dat Nigeriaanse toestanden met zes stenigingen en 46 amputaties nog even op zich laten wachten. Maar zei Donner vorig jaar niet eens: "als tweederde de sharia wil invoeren dan doen we dat".

Onze zwakke broeders en zusters moeten dus nog even geduld hebben maar het zit eraan te komen, de tekenen zijn daar. Hoofdbedekking: blootshoofds, hoofddoekje, boerka. Mannen en vrouwen: gescheiden zwemmen, gescheiden scholen, gescheiden ziekenhuizen. Sharia: religieuze plichten, familierecht, strafrecht. Mensenrechten: universele rechten van de mens, Arabische mensenrechten, shariarechten.

En dan is het: eindelijk thuis, eindelijk geïntegreerd. You did it your way! Maar juich niet te vroeg en word niet té close met die lieve pc-dhimmi's. Remember Erdogan: "assimilatie is een misdaad tegen de menselijkheid", eens een Turk altijd een Turk. Remember Ameur: "jullie zijn de 17e regio van Marokko". Eens een Marokkaan, altijd een Marokkaan.

En wij, decadente Europeanen we wisten het. Albert Camus waarschuwde ons, en corpulent rondwentelend in onze gratis vrijheid wisten we het. Dat er eens een dag zou komen "waarop tot schade en lering van de mensheid, de pest zijn ratten wekt om ze te laten sterven in een gelukkige stad".