Oxfam is knettergek

‘Climate Wrongs en Human Rights’, het jongste rapport van Oxfam International concludeert: “klimaatbeleid schendt mensenrechten”. Hallelua we zijn er. Het heeft even geduurd maar nu hebben ook de ontwikkelingswerkers het klimaat ontdekt als hefboom voor Westers schuldgevoel. Of we maar even 50 miljard per jaar extra willen ophoesten.

Wereldwijd zijn er honderden, zo niet duizenden, non-gouvernementele organisaties (NGO’s) die middels subsidies en fondsenwerving de wereld gaan verbeteren; te beginnen met Afrika. Professionele organisaties met een heuse directie, met reclamecampagnes en woordvoerders maar bovenal: met een gezamenlijke oorlogskas van vele miljarden euro’s.

Een voorzichtige schatting leert dat de afgelopen vijftig jaar tenminste zo’n 2500 miljard euro in de Afrikaanse ellende gepompt moet zijn. Ter vergelijking: het Marshall Plan, voor de wederopbouw van het door oorlog verwoeste Europa, had een budget van 13 miljard dollar (60-100 mld naar hedendaagse maatstaven). Je zou verwachten dat met het honderdvoudige van dat bedrag er onderhand toch tenminste de opmaat naar iets moois zou zijn? Niet dus.

Afrika is nog steeds hetzelfde zieltogende continent van vijftig jaar geleden. Zonder infrastructuur, zonder gezondheidszorg, zonder scholing, zonder werkgelegenheid of industrie. Maar mét honger, met oorlogen, met corrupte regimes en met een bevolking die verslaafd is geraakt aan internationale hulp. En er is meer geld nodig, véél meer geld.

Talloze malen hebben we gedoneerd. Voor weer een hongersnood, voor weer een genocide, voor weer een school. En vijf jaar later voor de herbouw van diezelfde school, en het gestolen aggregaat, en de vernielde schoolbus. Blind hebben we gegeven voor ‘de arme negertjes’ aan mevrouwen in knickerbockers. Het was immers onze schuld. Eeuwen van uitbuiting, slavernij en kolonialisatie brachten ons welvaart en Afrika armoede. Daarom reserveert Nederland jaarlijks bijna 1% van het BBP voor ontwikkelingshulp. Vijf en half miljard euro per jaar om onze schuld af te kopen.

Dit schuldgevoel is decennia lang de voornaamste bron van inkomsten en subsidies geweest voor de NGO’s. Niemand die zich hardop durfde afvragen waar dat geld toch bleef. Waarom Afrikaanse landen die nooit een kolonie waren er even beroerd aan toe zijn. Waarom niet-Afrikaanse ex-kolonieën wél economische grootmachten zijn geworden. Waarom Mugabes gedwongen landonteigeningen het land veranderden van de graanschuur van Afrika in een failed state met een inflatie van elf miljoen procent. Waarom hongerend Soedan haar voedselvoorraden exporteert.

Zulke vragen stellen alleen racisten, neo-koloniale cynici met het hart op de verkeerde plaats. Maar de tijden veranderen. De roep om antwoorden wordt luider en de donatiebereidheid onder het publiek loopt terug. Daarnaast zien we dat de Chinezen met hun voor-wat-hoort-wat aanpak in vijf jaar tijd al meer hebben bereikt dan de Westerse wereld in vijftig jaar. “Jullie delven voor ons grondstoffen dan bouwen wij een snelweg, en een spoorlijn, en een stuwdam. Sambal bij?”. Maar dat is gemeen en zeker niet de Oxfam aanpak. Voor Oxfam geen dwang of handjeklap.

Althans, niet richting Afrika. De Westerling daarentegen is een door erfzonde belaste crimineel die niet hard genoeg aangepakt kan worden. En Oxfam weet feilloos waar het nieuwe gevoelige plekje zit. "In failing to tackle climate change, rich countries are effectively violating the human rights of millions of the world's poorest people" lezen we op pagina 1. En daarom moet er jaarlijks 50 miljard extra beschikbaar komen voor ontwikkelingshulp. Omdat ‘we’ de mensenrechten schenden!

Waar haal je de euvele moed vandaan? Na vijftig jaar en 2500 miljard euro is Afrika nog geen stap vooruit gekomen. NGO’s en ontwikkelingshulp hebben evident gefaald en dus gooien we de klimaathype maar in de strijd. Het klimaat als haarlemmerolie voor schuldopwekking en fondsenwerving. Wat hebben smeltende gletsjers van doen met corrupte onderkoningen en met grondstoffen die in de grond blijven zitten? Voor 2500 miljard euro had er een dijk rondom het hele continent kunnen liggen. Voor 2500 miljard euro had Afrika de grootste producent van broeikasgassen ter wereld kunnen zijn, maar er is niets gebeurd. Helemaal niets.

Vandaag (13/9) lees ik in de NRC dat UNAIDS, de organisatie die zich bezighoudt met de inventarisatie en bestrijding van AIDS (in Afrika), al jaren lang te hoge cijfers hanteert. Geen 40 miljoen geïnfecteerden maar ‘slechts’ 25 miljoen. De reden? Men ontvangt subsidie per patiënt. Wie is er hier ziek?

Er zit iets helemaal fout bij de geprofessionaliseerde ngo’s en ja, ik ben een scepticus. Ik zie een enorme industrie maar ik zie geen resultaten. Ik zie noodverbanden en zakjes rijst maar ik zie geen opbouw. Vingertjes wijzen naar mij want als ex-slavenhouder, ex-koloniaal heb ik schuld en als ik de komende jaren mijn energieconsumptie niet met 40% terugschroef dan schend ik de mensenrechten in Afrika? Ik heb het helemaal gehad met dit soort chantage.

Ik zie Mugabe, ik zie Darfur, Congo, Tsjaad, Angola, Liberia en ik zie dat ontwikkelingshulp hier zinloos is. G7-geld gaat Afrika niet van haar tribale problemen en corrupte politici verlossen, net zo min als Oxfam overigens. Mensenrechtenschending? Eerder een misplaatste PR-reflex van een visieloze do-good organisatie die haar jaarrekening sluitend moet krijgen.

Maar soms, heel soms, als de westenwind op onze kusten beukt dan stel ik mij wel eens voor hoe het zou zijn als Nederland en, pak ‘em beet Rwanda, hun grondgebied zouden uitruilen. Hoe gaan we dat land inrichten? Hoe gaan we een economie opbouwen en, hoe zullen beide landen er na 50 jaar uitzien? Ik heb daar zo m’n gedachten bij and it doesn’t spell Oxfam.

Laat Enait niet zitten

Praktiserend rechter Mr. Peter Ingelse stelt vandaag in NRC Handelsblad dat we ons niet te druk moeten maken om de weigering van advocaat Faizel Enait op te staan voor rechters die de rechtszaal binnentreden. Weigeraar Enait motiveert: "alle mensen zijn voor mijn geloof gelijk". Illustrator Ruben L. Oppenheimer voegt daaraan toe: "behalve vrouwen, homo's, christenen, ongelovigen, cartoonisten...". Deze briljante constatering van Oppenheimer ontkracht het verhaal van Ingelse op voorhand, en terecht.

In de zeventiger jaren, vertelt Ingelse, was het gebruikelijk dat een advocaat een kleine buiging maakte naar de rechters. Een gewoonte, geen voorschrift en zeker niet zo zwaarwegend als in bijvoorbeeld de Amerikaanse rechtszaal. Hijzelf, sociaal advocaat in die tijd, had daar enige moeite mee en reduceerde het eerbetoon tot de suggestie van een knikje.

Vanuit deze ervaring, vanuit zijn eigen 'alle-mensen-zijn-gelijk' filosofie, beoordeelt Ingelse nu ook de weigering van Mohammed Faizel Ali Enait om te buigen. En dat is fout. Heel erg fout. De orthodoxe moslim Enait is namelijk geen rechten gaan studeren omdat hij het Nederlandse rechtssysteem zoveel beter of rechtvaardiger vond dan de sharia, nee, Enait is rechten gaan studeren om dezelfde reden als Volkert van der Graaf. Om dezelfde reden die de theoloog Prof. Dr. Ouweneel ertoe bracht biologie te gaan studeren. Namelijk: om een systeem van binnenuit uit te hollen.

Ingelse is rechter, Ingelse is integer, Ingelse is correct. Ingelse is politiek correct en krijgt daarom een platform bij de NRC; maar hij is ook een beetje dom. Want hoe kun je in hemelsnaam je eigen hoogstaande principes van gelijkheid van toepassing verklaren op een persoon die al vier jaar strijdt voor de ongelijkheid van de vrouw? Een persoon die pertinent weigert een vrouw de hand te geven omdat ze misschien wel ongesteld is en zo haar 'onreinheid' op jou kan overdragen.

Dat, Mr. Ingelse, is de sharia. Dat is niet de Nederlandse wet voor wie alle personen gelijk zijn, dat is de islamitische sharia. Faizel Enait zweert bij de sharia en disrespecteert u en de uwen en de Nederlandse wet. U zegt: "ik kan het met de beste wil van de wereld niet vatten hoe iemand mij zou kunnen kwetsen door mij geen hand te geven omdat zijn of haar geloofsovertuiging dat verbiedt". U zegt: "moet ik iedere zittenblijvende advocaat aan de tand voelen en als zijn geloofsovertuiging niet diep genoeg zit de binnenkomst nog eens over doen? Hou toch op". Ik zeg: "u loopt 200 jaar op Enait vooruit en dat moet u niet willen".

Enait eist met zijn weigeringen (handje geven, opstaan) respect voor de sharia. Als reactie roept u de Nederlandse magistratuur op: "ga je eigen respect niet regelen en laat de man lekker zitten". U bent namelijk van mening dat je respect moet verdienen. Enait daarentegen is van mening dat ieder levend wezen op deze planeet respect verschuldigd is aan de islam. En het is vanuit die gedachte dat hij geen handen schudt, het is vanuit die gedachte dat hij niet voor u (de Nederlandse wet) opstaat.

Onze 21ste eeuwse ideeën over gelijkheid zijn hem vreemd en hij krijgt gelijk. Enaits tradities worden door u gerespecteerd maar voor de Nederlandse hoeft hij niet op te staan. Enait blijft zitten en u zegt dat we ons geen zorgen hoeven maken: "respect kun je niet afdwingen of voorschrijven". Op zich is dat juist Mr. Ingelse , maar het werkt wel twee kanten op. En dát ziet u hier, ondanks al uw ervaring, over het hoofd. Niet alleen blijft Enait zítten, hij pist u ook nog eens op de kop.

Van Kikker naar Prins

Wat is dat toch met die katholieken? Heeft nota bene de paus herself verklaard dat evolutie ok is, blijft men toch aanschurken tegen al die infantiele creationisten en Darwin-bashers. "Met een groot Darwinjubileum in het vooruitzicht zal de wetenschappelijke controverse rond zijn theorie weer hevig oplaaien" meldt het Katholiek Nieuwsblad. Dit naar aanleiding van het verschijnen van de DVD 'Van Kikker naar Prins' van de stichting Schepping of Evolutie.

Ik weet, ik moet het laten afglijden, maar dit soort berichten maakt me razend. "De wetenschappelijke controverse"? Er is geen wetenschappelijke controverse. De wetenschap twijfelt niet aan de evolutietheorie. Op de kwantumtheorie na is er geen enkele theorie die zo vaak en zo aantoonbaar juist is gebleken.

Er is geen twijfel. Er zijn wel vragen, er zijn veel vragen. En er is stront. Er is de fijngemalen poppenstront van zelote zeveraars die koste wat kost de wetenschap willen beschadigen. Immers, waar gaten daar god. Daarom ook doet het Katholiek Nieuwsblad graag een duit in het zakje. Gott muss sein, anders zitten we straks zonder lezers.

Van Kikker naar Prins is een DVD met daarop 30 minuten Intelligent Design (ID) propaganda. De KN recensent is vooral blij met het "beroemde fragment, waarin Dawkins met zijn mond vol tanden staat op de eenvoudige vraag of hij één concrete mutatie kan noemen die leidde tot toename van genetische informatie". Dawkins met z’n mond vol tanden. Dan moet god toch wel een ijzersterk argument voor z’n eigen bestaan hebben gevonden. Het KN weet niet precies hoe het zit maar steekt haar opwinding niet onder stoelen of banken.

Met deze DVD presenteert de ID-lobby haar nieuwste wapen in de zwaar gesponsorde strijd tegen de wetenschappen. Fasten your seatbelts: "mutaties in het DNA kunnen nooit leiden tot een toename van (genetische) informatie, dit is wetenschappelijk bewezen”. Ofwel: het is onmogelijk dat de evolutie een complex wezen als de mens heeft voortgebracht. Alleen god kan dat, aldus de broeders en zusters van de ID-lobby. Gelul en bewuste misleiding, aldus Jaap.

De zoveelste leugen. De zoveelste poging om met flarden moeilijk toegankelijke wetenschappelijke informatie de toehoorder zand in de ogen te strooien en god de wetenschappelijke arena binnen te rijden. Na de Grand Canyon, de lichtsnelheid, de flagella is dit zo’n beetje het vijfhonderdste argument ‘waar de wetenschap geen antwoord op heeft’. Niet dus.

Voor wie het interesseert. De essentie van het jongste bedrog luidt: 1) het DNA van complexe mechanismen zoals de mens bevat meer informatie dan dat van pakweg een bacterie. 2) volgens de wetenschap kan DNA niet zodanig muteren dat de hoeveelheid informatie die het bevat, toeneemt. Bewering één is juist. Bewering twee is een sluw geconstrueerde leugen; door twee in de wetenschap courante methoden van informatiebeschrijving naar eigen inzicht samen te voegen, onstaat een stelling die kant noch wal raakt.

Heel kort, sorry maar het moet er even uit; de eerste beschrijving (van Shannon) stelt: als je een telefoongesprek voert over een heel slechte lijn, dan mag je blij zijn als de ander er überhaupt iets van meekrijgt. Wat neutraler geformuleerd: de ruis op de lijn voegt geen zinvolle informatie toe aan het bericht, de hoeveelheid informatie kan hooguit verminderen. Shannon noemt het bericht de informatie en de verstoring de ruis. Bij Shannon bevat ruis geen informatie. Shannon stelt: mutaties in het bericht voegen geen informatie toe. Dit lijkt al een beetje op stelling twee van zoëven alleen missen we nog het DNA. Shannon richt zich namelijk uitsluitend op communicatie.

Voor het DNA moeten we bij de tweede methode zijn, die van Kolmogorov-Chaitin (K-C). Deze theorie komt uit de computerwetenschappen en wordt onder andere gebruikt in compressietechnieken om de bestandsgrootte van digitale foto’s te beperken. Is het u wel eens opgevallen dat vakantiefoto's met een strakblauwe lucht minder MB's bevatten dan andere foto's?

Dat komt omdat een blauwe lucht veel overbodige informatie bevat. In plaats van twee miljoen individuele blauwe pixels op te slaan, denkt uw fototoestel: vanaf “hier” staan twee miljoen blauwe pixels. Dat scheelt al snel 1,99 miljoen blauwe pixels aan opslagruimte. Dit is wat de bekende JPEG techniek doet. JPEG zoekt naar overbodige informatie en berekent een code, een decodeersleutel, waarmee de oorspronkelijke informatie op een later tijdstip weer gereconstrueerd kan worden.

De IDalisten werden bijzonder hijgerig toen bleek dat de K-C methode ook werd toegepast om de complexiteit van specifieke DNA-strings te beschrijven. Hoe meer unieke eiwit-sequenties (genen), hoe langer de sleutel en hoe complexer het organisme. Zeer werkbaar en bijzonder praktisch. Echter, voor de ID-infiltranten bleek dit een prachtig uitgangspunt voor een nieuwe lastercampagne.

Want, als je het begrip informatie (non-ruis) uit Shannons definitie vervangt door het begrip informatie (ruis, DNA) uit de Kolmogorov-Chaitin definitie, dan krijg je: "mutaties in het DNA kunnen nooit leiden tot een toename van (genetische) informatie ". Joepie, er moet een schepping hebben plaatsgevonden, de wetenschap zegt het zelf! En daar is nu een video over gemaakt en daar krijgen de pijen van het Katholiek Nieuwsblad een stramme kabouter van.

Hoe achterlijk en desperaat moet je zijn om jezelf keer op keer tot dit soort bedrog en vuilspuiterij te verlagen? Have they no faith at all?